Blog pisany w Cieniu...

Prorok Jeremiasz w pierwszym czytaniu pisze o Nowym Testamencie. Chociaż go nie zna. Gdybyśmy dzisiaj mieli odpowiedzieć na pytanie, co jest istotą przesłania Nowego Testamentu, co Bóg chce powiedzieć przez Ewangelię, to wystarczy otworzyć 31 rozdział Księgi Proroka Jeremiasza i przeczytać wersety od 31 do 34. Gdyby zaś ktoś chciał zapytać, co zrobił dla nas Jezus Chrystus, mamy dzisiaj również drugą syntezę. Rozdział 5 Listu do Hebrajczyków, wersety od 7 do 9. Synteza, która rozwiewa wszelkie wątpliwości. Teoria w zupełności rozwiązująca pytania i opisująca zwięźle zaistniałą rzeczywistość. Pojawia się jednak jeden problem - nikt nie zadaje pytania o te syntezy. W Ewangelii niektórzy Grecy "chcą ujrzeć Jezusa" Ta wola "patrzenia" na Jezusa jest od wieków nieustająca. "Widzieć", "słyszeć", "poczuć" i "dotknąć". Jakby zmysły miały wartość absolutnego gwaranta prawdy. Później pojawia się problem, gdy zmysły s...

Ludzie ratują wartość pieniądza, ale nie umieją ratować wartości życia kard. Wyszyński Kryzys pieniądza, kiedy w mediach o nim słyszymy, zgodnie przyjmowany jest jako dramat ludzkości. Zdaje się, że oczywiste jest, że każdy musi mieć swój udział w ratowaniu krajów, narodów i firm od niebezpieczeństwa katastrofy. Dramat ludzkości - krach na giełdzie, setki biznesmenów i przedsiębiorców, którym strata miliardów zagląda do oczu. Trybiki tego świata zaczynają obracać się wokół "zagłady portfeli Wielkich Ryb". Gdzieś na antypodach zainteresowania tego świata dzieje się inny dramat. Dzieci są zabijane przed narodzeniem, przez co gwałci się nie tylko prawa dziecka, ale też człowieka i obywatela. Rodziny się rozpadają, bo okazuje się, że nie są szanowane i pozbawiane są pomocy, a kiedy przychodzi co do czego, pozbawiane są resztek swych koniecznych ulg. Handluje się ludźmi w najbardziej perfidny sposób, tylko po to, aby ratować Grube Ryby... Dwie miłości, zbudowały dwa pańs...

Wszystko wynieśli... Zniszczyli domy, spalili świątynię, naród zakuli w kajdany. To nie patos, tylko szara rzeczywistość, która pewnie była jeszcze prostsza i bardziej ponura wtedy, kiedy miała miejsce. Pierwsze czytanie przywołuje nie tylko tragedię Narodu Wybranego, ale w jakimś sensie też dotyczyć może każdego z nas. Co chce nam powiedzieć Pan Bóg, w tym czytaniu, które przecież może wydawać się mocno zdezaktualizowane? Spustoszenie Jerozolimy jest owocem wytrwałej pracy Izraela i Judy. Trzeba tu przytoczyć całą historię Narodu, począwszy od Salomona, który oprócz tego, że był mądry, swoim grzechem doprowadził do pierwszego skarcenia - podziału pokoleń Izraela na dwa państwa. Każdy kolejny władca, tak Judy, jak i Izraela, był kolejnym argumentem za dalszym karceniem Ludu. Kolejne karty historii terytorium, które Bóg w swej Opatrzności wybrał i nazwał Ziemią Świętą, zawierają zapisy odstępstw i sprzeniewierzeń wobec Jedynego Boga i Jego Prawa. Jeżeli się nie nawrócicie, n...

Czym jest pokora? Czym jest ta cnota, tak często nadużywana i tak często nierozumiana? Św. Teresa z Avila napisała, że pokora jest codziennym chodzeniem w prawdzie . Prawda o mnie. To znaczy pokora. Gdzie ja jestem? Gdzie jestem względem Boga? Gdzie jestem względem człowieka? Patrzenie z pokorą na Boga i na człowieka nie zawsze oznacza zwieszenie głowy. Ktoś napisał, że pokora zakłada moc. Moc, ponieważ Bóg ze mną. Skąd tak odważne słowa? Skąd pewność? Bóg udziela łaski pokornym, zaś pysznym się sprzeciwia. Gdzie jest pokora? Jak być pokornym w dzisiejszym świecie rozpychających się łokciami ludzi, którzy nieustannie wygrywają z "ciszą" i "zwieszoną głową". Pokora jest zawsze wyrzeczeniem. Pokusą szatańską jest myślenie, że pokorę da się pogodzić z wyścigiem szczurów. Pokora zakłada szacunek najpierw względem Boga, potem względem drugiego i wreszcie względem siebie. Nigdy w innej konstelacji. I nieustanną wątpliwość, czy aby na pewno mam rację. A do teg...

Szedłem szeroką aleją wczesnym ranem, z góry leciał drobny deszcz, a na przeciw mnie stał betonowy szkielet budowli, którą śmiało w tej sytuacji nazwać można było latarnią morską. Deszcz nie przeszkadzał, nie było też bardzo mokro. Wokół nowe osiedle. Aleja nazywa się Rzeczypospolitej a budowla jest szkieletem Świątyni Opatrzności Bożej. Powiedziano mi, że przy Alei znajduje się miejsce, którego szukałem, więc uznałem, że na pewno znajdę. Przecież Aleja zaczyna się przy Sobieskiego, kończy przy Świątyni i "na pewno znajdę". Okazało się, że jednak rzeczywistość jest nie tak prosta, jak Aleja Rzeczypospolitej, albo lepiej nawet - nie tak prosta, jak Via Conziliazione, którą ma ona naśladować. Jedno dopowiedzenie - Aleja Rzeczypospolitej nie kończy się na Świątyni Opatrzności, jest zbudowana dalej. W momencie, kiedy znajduje się na skrzyżowaniu, na którym ma się kończyć nasza rodzima Via Conzilizione, mając ją przespacerowaną od Sobieskiego i nie znalazłszy ostatecznego ...

Gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości... (1 Kor 1,22-25) Niemal każda katecheza w szkole mieści się w tym jednym wersecie Listu do Koryntian. Każde zwątpienie, jakie sami przeżywamy, oscyluje między tymi dwoma wartościami - chcemy znaku, albo racjonalnego wytłumaczenia. Bóg mówi przez znaki, w Nim źródło ma wszelka mądrość. A jednak św. Paweł ostrzega przed takim spojrzeniem na wiarę. Dlaczego? Fakt, że wiara osadza się na "znaku", czyli pewnym doświadczeniu, oraz zgodzie z rozumem, stanowi fundament naszej drogi z Bogiem. Ale jest to pierwszy krok. Sądzę, że kiedy Jezus mówi do jednego z kandydatów na ucznia "kto przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda nie jest Mnie godzien" (Łk 9,62-63), może mieć na myśli właśnie taką postawę. Wiara wymaga zaufania i uwzględnia nasze oczyszczenie, nawrócenie i przemianę. Nie można wzrastać w wierze, jeśli stale jest się w "kołysce" znaków i rozważań intelektualnych. Mężczyzna raz mówi "k...

Wszechmogący Boże, otaczaj swój Kościół nieustanną opieką, + a ponieważ bez Ciebie śmiertelny człowiek upada, * niech Twoja łaska powstrzymuje go od zła i kieruje ku zbawieniu. (Kolekta z wtorku II tygodnia Wielkiego Postu) Zamknij oczy i zastanów się, jakie doświadczenie wiąże się z tym słowem w twoim życiu. Nawrócenie. Zawsze pierwsze, nigdy ostanie. Pierwsza łza, pierwsze klęknięcie, pierwsze westchnięcie do Boga. "Przebaczył mi?". Nawrócenie i przebaczenie mają ze sobą ścisły związek. Bóg przebacza doskonale. Nawrócenie nie jest spektakularne dla świata. Dzieje się w naszym życiu bardzo często, zwykle bez fleszy i hałasu. Często nawracamy się kilka razy dziennie. Zawsze ilekroć wygrywa w nas Ewangelia z czysto ludzką kalkulacją. Kiedy wygrywa dobro, miłość, prawda i piękno. Wtedy kamyczek wskakuje na nasze konto. Często nawet nie zdajemy sobie sprawy z naszych nawróceń. Aż dziw, że tak często kojarzy nam się to słowo ze spektakularnym pierwszym świadomym zwróc...